Terug naar berichten overzicht | Opmerkingen bij reacties op IkVerticket | Terug naar de homepage BARIN 50th anniversary

Media Berichten over de Vliegbelasting

Eurocommissaris Jacques Barrot wil politieagent zijn

Zakenreis Interview - door Micha Ouwendijk - 21Dec. 07

In een presentatie medio december bij de European Aviation Club (EAC) in Brussel, liet Jacques Barrot, EU-Commissaris van Transport, er geen onduidelijkheid over bestaan: “Ik ben tegen elke vorm van milieubelasting op vliegtickets.”

Maar Barrot zei er direct bij dat dit een persoonlijk standpunt is. De meningen van de Europese Commisie, waarvan Barrot tevens vice-voorzitter is, en het Europese Parlement zijn verdeeld. Er zijn nogal wat Europarlementariërs die in het heffen van belastingen op vliegtickets een effectief middel zien om de als kool groeiende luchtvaart in Europa aan banden te leggen. “Het is te hopen,” gaf Barrot onomwonden toe, “dat het Europese Parlement wijsheid zal betrachten. In de besluitvorming over de toekomst van de luchtvaart moeten we genuanceerde afwegingen maken. Het milieudebat mag niet in álles de boventoon voeren.”
Zelf, en dat was balsem op de getourmenteerde ziel van de luisterende leden van de Europese luchtvaartclub, is Barrot een verklaard voorstander van het beoogde emissiehandelsysteem voor de Europese luchtvaart. Daarmee houdt het ook voor hem op. “Luchtvaartmaatschappijen zijn al gehouden om de strikte regels van onder meer de ICAO en de EU in acht te nemen. In 2012 komen daar de verplichte voorschriften van het Europees emissiehandelsysteem bij. Ook daarvan zullen de airlines de kosten moeten dragen. Als zij al zoveel geld en inspanningen in het terugdringen van hun schadelijke effecten voor het milieu steken, kun je in alle redelijkheid niet verlangen dat zij ook nog eens getroffen worden door bijkomende, zogenaamd voor het milieu bedoelde belastingen die de regeringen van individuele EU-staten op vliegtickets willen invoeren.”

Haken en ogen
Zonder namen te noemen gaf Barrot met deze uitspraak een steek onder water in de richting van landen zoals Nederland. Het positieve van het emissiehandelsysteem is dat het luchtvaartmaatschappijen aanspoort om in de aanschaf van schonere en stillere vliegtuigen te investeren, benadrukte hij. Dat systeem mag niet worden gefrustreerd door belastingen die op deze doelstelling een averechtse uitwerking hebben. “Het is of het één of het ander, maar niet allebei. Kiezen we voor het verhandelen van emissierechten in de luchtvaart, dan is het onterecht om tegelijkertijd een vliegbelasting te accepteren.”
Aan de invoering van het door de EU gewenste emissiehandelsysteem zitten echter nog wel haken en ogen. Tot dusver is Europa de enige regio die de luchtvaart aan zo’n systeem wil onderwerpen. Nog vorige maand verklaarde VVD-Europarlementariër Jeanine Hennis-Plasschaert op een congres in Noordwijk dat de huidige Amerikaanse regering daar niet over piekert. Een verblijf van ruim vijf weken in de Verenigde Staten had haar een helder inzicht gegeven in de opvattingen over dit onderwerp: de Amerikanen willen er niet aan.

Een idee
Desondanks hield Barrot voet bij stuk. “Het emissiehandelsysteem van de EU moet een voorbeeld voor andere regio’s in de wereld worden. In het promoten daarvan moeten we geduldig en vasthoudend zijn. Ik vermoed dat er met de nieuwe regering die straks in het Witte Huis aantreedt, betere afspraken over het milieu te maken zijn dan met de ploeg van Bush. Ongetwijfeld zal de nieuwe regering milder over een mogelijke deelname aan het emissiehandelsysteem oordelen.”
“Maar dat duurt nog vijftien maanden,” bracht voorzitter Rigas Doganis van de European Aviaton Club daar enigszins verontrust tegenin. Veel tijd om het systeem voor te bereiden is er immers niet. Wanneer dat uitsluitend op Europese luchtvaartmaatschappijen van toepassing zal zijn, komen zij in een buitengewoon nadelige concurrentiepositie ten opzichte van Amerikaanse en Aziatische airlines. De Europese Commissie hoort hier begrip voor te hebben. Terecht maakt de Europese luchtvaartclub zich er zorgen over hoe het nu verder moet.
“Misschien is het een idee,” opperde Benno Baksteen van het Platform Nederlandse Luchtvaart (PNL), “om een paar vooruitstrevende Amerikaanse airlines uit te nodigen om op vrijwillige basis aan het emissiehandelsysteem mee te doen. Op die manier maak je een opening en zal het systeem waarschijnlijk eerder door de Verenigde Staten worden geaccepteerd. Dit zal andere regio’s ook over de streep trekken.”
“Het heeft allemaal met politiek te maken,” gaf Barrot te verstaan. “In onze contacten en onderhandelingen met andere landen laten we niet na om de doelstellingen van het emissiehandelsysteem voortdurend toe te lichten. Er zit niets anders op dan via de weg van de geleidelijkheid begrip te kweken. En ja, als enkele voorhoedespelers uit een land bereid zijn om aan het systeem deel te nemen, heb ik daar vanzelfsprekend geen bezwaar tegen. Goed voorbeeld doet goed volgen.”

Rechten van passagiers
Met tevredenheid blikt Barrot terug op de ruim drie jaar dat hij Transportcommissaris van de Europese Commissie is. In die tijd heeft hij de interne Europese luchtvaart in economisch opzicht evenwichtig zien groeien. De diensten van vooral de opkomende lagekostencarriers beantwoorden goed aan de behoeften van de Europese consument. Met name door hun toedoen worden meer Europese steden met vliegdiensten verbonden. Zelfs Auvergne, de Franse provincie waarin Barrot is geboren en getogen en nog steeds woont, is er door toegankelijk geworden. Het aantal passagiers is reusachtig gegroeid en meer vliegroutes in Europa plukken de vruchten van vrije concurrentie.
“Als EU zijn we in staat geweest om het gebouw dat luchtvaart heet, in goede staat te houden,” aldus Barrot. “Dit is in lijn met wat we op de agenda van onze plenaire vergadering in Lissabon hebben gezet. Wat we voor ogen hebben, moet helder zijn en de regelgevingen die daarbij gepaard gaan, moeten transparant en eenduidig zijn.”
In de luchtvaart stelt Barrot de rechten van passagiers centraal. Op tijd vliegen, een doorzichtig tariefstelsel en een vlotte adequate afhandeling op luchthavens zijn voor hem zwaarwegende begrippen. “Nationale regeringen moeten er actief aan meewerken dat de rechten van passagiers worden gewaarborgd. Het is mijn taak om er als een echte politieagent op toe te zien dat dit ook werkelijk gebeurt. Voor het naleven van wettelijke regelgevingen in de luchtvaart geldt hetzelfde. Als luchtvaartmaatschappijen die op grote schaal ontduiken, zullen zij moeten worden aangepakt.”
Een heikel punt, zeker in Nederland waar de tarieven van Schiphol nog altijd onder vuur liggen, zijn de luchthavengelden die de Europese luchthavens aan de luchtvaartmaatschappijen opleggen. Indirect worden deze kosten in de vliegprijzen van de passagiers verdisconteerd. “In de EU-voorschriften zullen nieuwe voorstellen voor een eerlijker prijsbeleid worden opgenomen,” beloofde Barrot. “Momenteel zitten we in een consultatiefase waarin we de luchthavengelden van de luchthavens onder de loep leggen. We willen naar een transparant en non-discriminatoir beleid toe. Het moet een uitgebalanceerde benadering worden, rechtvaardig voor luchtvaartmaatschappijen en passagiers, maar toch met veel vrijheid voor de luchthavens.”

Op glad ijs
Over safety & security, misschien wel het meest nijpende onderwerp in de portefeuille van de EU-commissaris, kon Barrot weinig anders stellen dan dat de standaarden in de regelgevingen op dit gebied compromisloos moeten worden nageleefd. “We kunnen trots zijn op de vorderingen die er zijn gemaakt,” hield Barrot zijn gehoor voor. “De Europese luchtvaart is een veilige en sterke bedrijfstak gebleken. Vaak wordt er een denkfout gemaakt. Het doorvoeren van strenge veiligheidsmaatregelen is geen straf, maar een proces waarin we ons gezamenlijk – regeringen, luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en passagiers – inspannen om de samenleving optimaal te beveiligen tegen gevaren. Natuurlijk zit hier ook een politiek aspect aan. Zoals we allemaal weten, zijn vliegtuigen een aantrekkelijk doelwit voor terroristen. Daarom zijn we in nationaal, maar ook in internationaal verband verplicht om het maximale aan beveiliging te doen. In plaats van starre regelgevingen te maken, moeten we wel naar een zekere flexibiliteit streven. Dan kunnen ook de kosten omlaag. Tegenwoordig bestaat de neiging om aan safety & security ook het milieu vast te plakken. Ongetwijfeld zullen de discussies over de luchtvaart de komende jaren worden gedomineerd door de opwarming van de aarde en de maatregelen die de sector hiertegen kan nemen. Een van onze topprioriteiten zal daarom de verbetering van het efficiënte beheer van het vliegverkeer zijn.”
Met deze opmerking begaf Barrot zich op glad ijs. Op weg naar de vorming van een Single European Sky heeft de Europese Commissie bij de EU-lidstaten een oproep gedaan om zogenaamde functionele luchtruimblokken, oftewel FAB’s (functional airspace blocks) in te richten. Niet de nationale grenzen, maar gezamenlijk gevormde luchtruimblokken behoren de loop van de verkeersstromen in Europa te bepalen. Zes Europese landen – waaronder België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland en Zwitserland – verrichten hier momenteel een haalbaarheidsstudie naar. Barrot stak de loftrompet uit over het initiatief, maar dat stuitte op kritiek. “Een lapmiddel,” reageerde dipl.-ing. Ernst G. Hauff van het Zwitsers/Belgische bedrijf Aviation Counsellor. “Eurocontrol bestaat uit 35 landen. Als dit plan doorgaat, krijg je straks verschillende groepen landen in Europa met elk hun eigen functionele luchtruimblok, die ook elk hun eigen belangen zullen gaan afschermen. Daar schieten we niets mee op. Veel beter is het Amerikaanse systeem waarbij één luchtverkeersleidingorganisatie het vliegverkeer in alle 52 staten van de VS centraal coördineert. Als ze hetzelfde in Europa willen introduceren, betekent dat een reusachtige reorganisatie met het onvermijdelijke verlies van nationale prestige van landen en niet te vergeten het verdwijnen van heel veel banen bij landelijke luchtverkeersleidingdiensten. Aan zulke delicate operaties durft de Europese Commissie zich niet te branden.”

Alles gekregen
Nog meer gezichtsverlies liep Barrot op toen de open skies-overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten ter sprake kwam. “Aan Europese kant hebben we alleen maar ingeleverd,” merkte Doganis van de EAC op. “De Amerikanen daarentegen hebben alles gekregen wat ze wilden.”
“De nu bereikte open skies-overeenkomst,” verklaarde Barrot welgemoed, “is een eerste stap. We beschikken over een goed werkend basismodel voor wederzijdse vluchten op de transatlantische routes. In de volgende fase gaan we opnieuw onderhandelen met de VS. Dan zullen we er gegarandeerd meer uitslepen. Ik zeg het nogmaals: we moeten geduldig en vasthoudend zijn. De Amerikanen zullen Europa op een gegeven ogenblik heus wel tegemoetkomen.”
Het was een antwoord waarmee de Eurocommissaris grote twijfels zaaide over de doelgerichtheid van zijn aanpak.



Terug naar de homepage | Terug naar berichten overzicht

Wilt u meer informatie over de Board of Airline Representatives In the Netherlands, bezoek dan de BARIN website.

Ikverticket!

Meer luchtvaart nieuws:
Bron: www.luchtvaartnieuws.nl

Ikverticket.nl is een initiatief van BARIN, Board of Airline Representatives In the Netherlands.

Disclaimer

© 2007 - 2017 BARIN