Terug naar berichten overzicht | Opmerkingen bij reacties op IkVerticket | Terug naar de homepage BARIN 50th anniversary

Media Berichten over de Vliegbelasting

IATA zegt: Basta!

Zakenreis - 27 Jun.08

Het had een feestje moeten worden met confetti van de laatste papieren vliegtickets. Maar somberheid overheerste tijdens de 64ste jaarlijkse vergadering van IATA-luchtvaartmaatschappijen in Istanbul. De explosief gestegen olieprijzen en politieke druk om groen te opereren komen op het slechtst denkbare moment.

De International Air Transport Association (IATA), waar vrijwel alle lijndienstmaatschappijen ter wereld bij zijn aangesloten, verwacht dat de oliecrisis waarin de luchtvaart verkeert zal leiden tot een collectief verlies van 2,3 miljard dollar in 2008. IATA gaat hierbij uit van een gemiddelde prijs per vat ruwe olie van 106,5 dollar. Directeur-generaal Giovanni Bisignani vergelijkt de luchtvaart met de mythische figuur Sisyfus, die voor eeuwig een zware steen een heuvel moest opduwen. “Dit is mogelijk de grootste crisis die ons ooit heeft bedreigd. Na een lange reis heuvelopwaarts duwt een grote kei met slecht nieuws ons weer naar beneden. De Amerikaanse kredietcrisis remt de verkeersgroei af. Op z’n best verwachten we dit jaar een groei van 3,9 procent. Sinds 2001 hebben we gigantische efficiencyvoordelen behaald; er is geen vetrandje meer over om in te snijden en de hemelshoge brandstofprijzen veranderen alles.”
Voor elke dollar die de olieprijs stijgt, nemen de totale brandstofkosten voor de luchtvaart toe met 1,6 miljard dollar. Als de huidige recordhoogte van 135 dollar per vat aanhoudt, zal het mondiale verlies voor ditjaar oplopen tot 6,1 miljard dollar, aldus Bisignani. “De situatie is wanhopig en mogelijk nog destructiever dan al onze vorige problemen bij elkaar. Vierentwintig airlines zijn failliet gegaan in de afgelopen zes maanden en de olieprijs hervormt de industrie. We moeten de alarmbel luiden bij regeringen, industriepartners en vakbonden. Airlines worstelen om te overleven en grote veranderingen zijn nodig. Regeringen moeten stoppen met rare belastingen die worden opgelegd alsof dit een industrie van miljonairs is. Ze moeten monopoliën, zoals die van de luchthavens en de verkeersleidingen, effectief reguleren. De kosten van brandstof moeten de ware waarde daarvan reflecteren, de infrastructuur moet gefikst en de regels van het spel zijn aan verandering toe. Vakbonden moeten begrijpen dat er banen zullen verdwijnen als de kosten niet lager worden. En aan al onze partners een simpele boodschap: we zitten samen in dit schuitje, dus ‘bijt niet in de hand die je voedert’.”

Monopolieland
Het aanpakken van luchthavens die hun tarieven exorbitant verhogen is een persoonlijk stokpaardje van Bisignani. Door ‘beleefd te schreeuwen’, zoals de Italiaanse topman dat noemt, heeft IATA het recordbedrag van 3,7 miljard dollar aan kostenbesparingen op luchthavenbelastingen, toeslagen en -gelden weten te realiseren. Zo werden de tarieven die airlines moeten betalen op Seoel Incheon Airport met 10 procent verlaagd, reduceerde de Canadese luchtverkeersleiding de prijzen met 4 procent en gaf de Braziliaanse regering 1,5 miljard dollar aan luchthavenuitbater INFRAERO om de kosten van de infrastructuur mee te dekken in plaats van deze door te berekenen aan de gebruikers, oftewel de luchtvaartmaatschappijen. Toch zagen de airlines zich het afgelopen jaar geconfronteerd met een totale kostenverhoging van 1,5 miljard dollar voor het gebruik van vliegvelden. Bisignani: “Te veel luchthavens leven nog steeds in het land van overvloed, geďsoleerd van commerciële discipline. Waarom? Omdat regeringen hebben gefaald op het gebied van regulering. Dit jaar gaat de slechtste wetgever-trofee naar de Britse burgerluchtvaartautoriteiten (CAA). Kijk naar Heathrow. Het niveau van de dienstverlening is een nationale schande, maar toch heeft de CAA de luchthavengelden de afgelopen vijf jaar met 50 procent verhoogd en voor de komende vijf jaar staat er een toename van 86 procent op de agenda. Kunnen de bij IATA aangesloten airlines hun tarieven verhogen met 86 procent? Nee. Dat gebeurt alleen in monopolieland. Wat kan ik nog meer zeggen? Het is genoeg geweest, basta!”
Bisignani roept regeringen op de crisis waarin de luchtvaart zich bevindt serieus te nemen. “Effectieve regulering betekent resultaten leveren op het gebied van kostenefficiëntie en goede service, in plaats van een vergunning om geld te drukken en monopolistische macht te misbruiken.”

Ongecoördineerde janboel
Op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart is er niet veel veranderd in het afgelopen jaar. Bisignani noemt het nog steeds een ‘ongecoördineerde janboel’. “Sinds 2001 hebben de luchtvaartmaatschappijen en hun klanten meer dan 30 miljard dollar betaald aan veiligheidsmaatregelen. Hiervoor krijgen we meer frustratie terug dan waarde. Wij worden achtergesteld, omdat beslissingen worden geregeerd door angst, de infrastructuur het niet aankan, regeringen niet meewerken en niemand de leiding neemt. Passagiers lijden eronder, omdat ze in een doolhof van duplicatie, bureaucratie en gedoe hun weg moeten vinden. Dit moet veranderen. Wij hebben als IATA het Simplifying Passenger Travel-project opgezet om de beveiliging effectief, efficiënt en gemakkelijk te maken. Het is tijd dat regeringen hun rol gaan spelen. Zij moeten zich richten op risicomanagement, het harmoniseren van mondiale standaarden, effectief technologie en inlichtingen gebruiken en de verantwoordelijkheid voor de rekening nemen.”


Doelwit van ‘groene’ politici
Wat Bisignani eveneens grote zorgen baart,is het feit dat de luchtvaart door ‘groene’ politici nog steeds als doelwit wordt gezien. De inspanningen die de industrie levert om milieuvriendelijker te opereren – waarbij de kostenbesparingen die daarmee hand in hand gaan uiteraard de belangrijkste drijfveer zijn – blijven onopgemerkt of worden genegeerd. “Zelfs vóór de oliecrisis zette onze visie om klimaatverandering aan te pakken de standaard voor alle industrieën – CO2-neutrale groei die leidt tot een CO2-vrije toekomst. IATA’s milieustrategie stimuleert vooruitgang in het reduceren van de CO2-uitstoot door te investeren in technologie, vliegtuigen effectief in te zetten, efficiënte infrastructuur te bouwen en positieve economische maatregelen te implementeren. Regeringen steunden onze strategie bij de ICAO-vergadering tezamen met ons doel om in 2020 het brandstofverbruik met 25 procent te hebben verbeterd. In mei heeft IATA het voortouw genomen bij de ondertekening van een verklaring door een geweldig team van vliegtuigfabrikanten, luchthavens en luchtverkeersleidingen. De vier pijlers van onze strategie hebben hiermee in de hele breedte van de industrie navolging gekregen. Het zijn niet alleen maar woorden. De luchtvaart komt in actie – airlines hebben miljarden dollars geďnvesteerd in nieuwe vliegtuigen en testen biobrandstoffen. IATA’s eigen inspanningen hebben een besparing van 10,5 miljoen ton CO2-uitstoot opgeleverd. Onze ‘Green Teams’ hebben leden geholpen om effectiever te opereren. Door samen te werken met luchtverkeersleidingen hebben we 395 routes korter gemaakt. Gezamenlijk heeft dit 2,1 miljard dollar aan brandstofbesparingen opgeleverd. En nu al schrijven airlines zich in voor het CO2-compensatieprogramma dat we dit jaar gaan introduceren.”

Kortzichtige regeringen
De industrie is verenigd en boekt resultaat, is de boodschap van Bisignani, maar ‘kortzichtige regeringen’ werpen hindernissen op. De huidige plannen voor het emissiehandelssysteem dat de EU wil invoeren voor de luchtvaart zijn hem bijvoorbeeld een doorn in het oog. Maar ook het gebrek aan voortgang bij het realiseren van één Europees luchtruim is een bron van frustratie voor Bisignani. “Met een olieprijs van 130 dollar per vat, hebben wij de grootste stimulans van welke industrie dan ook om onze milieuprestaties te verbeteren. We krijgen dit echter maar niet aan het verstand van de regeringen gepeuterd, die gefixeerd blijven op bestraffende economische maatregelen. In november heeft het Europees Parlement gestemd over honderd aanpassingen van het voorstel over emissiehandel. Voor elke minuut die dat debat duurde, stegen de kosten van het emissiehandelssysteem voor de airlines met 1 miljard euro. Goddank stopten ze na dertig minuten! De Europese ministerraad beperkte de waanzin. Maar we zien ons nog steeds opgezadeld met een rekening van 6,4 miljard euro voor een ondoordacht en unilateraal voorstel dat internationale juridische veldslagen zal opleveren, maar erg weinig bijdraagt aan het milieu. Dit zijn roekeloze beslissingen nu de industrie in zwaar weer zit en de olieprijzen het spel volledig veranderen. Tegen het Europees Parlement zeg ik: Basta! We hebben genoeg van regeringen die groen praten en snel geld verdienen, maar geen echte oplossingen bieden. In zeventien jaar tijd heeft Europa niet de jaarlijkse besparing van 12 miljoen ton CO2 die mogelijk is met de Single European Sky weten te realiseren. De regeringen – inclusief Europa – moeten de omvang begrijpen van de huidige crisis en zich bij onze strategie aansluiten.”

Agenda voor vrijheid
Bisignani wijst erop dat de luchtvaart een hoog niveau van concurrentie kent. Duizenden airlines vechten met elkaar om relatief lage winsten. De enige manier om dit te veranderen, is door het begrip ‘flag carrier’ naar het museum te verwijzen, vindt Bisignani. “Zelfs in de piek van de cyclus waren de marges minder dan 3 procent en de industrie heeft een schuld van 190 miljard dollar. Net als Sisyfus proberen we steeds weer grond te heroveren. Wij hebben geen toekomst zonder financiële duurzaamheid. ‘s Werelds meest mondiale industrie is tegelijkertijd de meest gefragmenteerde. Het is duidelijk dat we de structuur van de industrie moeten herdefiniëren. Het verdrag van Chicago is niet het probleem, dat is het bilaterale systeem. De zogeheten vrijheden van de lucht zijn in werkelijkheid beperkingen van onze business. We kunnen niet naar nieuwe markten vliegen zonder dat daar een internationale overeenkomst aan voorafgaat. We kunnen niet buiten de nationale landsgrenzen kijken om nieuwe ideeën uit te proberen, onze onderneming te laten groeien, mondiaal kapitaal te vergaren of te fuseren en te consolideren. We bevechten crisis na crisis met gebonden handen, omdat vlaggen onze industrie beheersen in plaats van merken. Dat moet anders.”
Bisignani spreekt van een noodtoestand en stelt daarom een ‘agenda voor vrijheid’ voor. “Dertig jaar na het begin van de deregulering moeten we het karwei afmaken. We bevinden ons in roerige wateren. De situatie is uitzichtloos en we moeten snel handelen. Nu is het moment om van politiek en overeenkomsten over te stappen op merken en business. Laten we de 3.500 bilaterale overeenkomsten verscheuren en ze vervangen door een schoon velletje papier zonder enige referentie aan commerciële regulering. Airlines zouden dan vrij zijn om te innoveren, te concurreren, te groeien, te verdwijnen en vrij zijn om financieel gezond te worden. De luchtvaartmaatschappijen vervoeren 2,3 miljard passagiers per jaar op een veilige en efficiënte manier. Er gaat 3,5 triljard dollar in om en 32 miljoen banen hangen van ons succes af. Onze verantwoordelijkheid is om samen te vechten voor onze doelen, om deze storm te overleven, weer winstgevend te worden en aan een duurzame toekomst te bouwen.”
Click on: www.zakenreis.nl

Terug naar de homepage | Terug naar berichten overzicht

Wilt u meer informatie over de Board of Airline Representatives In the Netherlands, bezoek dan de BARIN website.

Ikverticket!

Meer luchtvaart nieuws:
Bron: www.luchtvaartnieuws.nl

Ikverticket.nl is een initiatief van BARIN, Board of Airline Representatives In the Netherlands.

Disclaimer

© 2007 - 2017 BARIN